Tek portlu ve çift portlu arasındaki fark aşırı gerilim koruma cihazları (SPD'ler), esasen devre topolojisine ve devre içindeki bağlantı yöntemine dayalı profesyonel bir sınıflandırmadır. Tek portlu bir SPD, elektriksel konfigürasyonunda paralel bir bağlantı yapısı sergiler ve tüm harici terminalleri doğrudan korunan güç veya sinyal hatlarına paralel olarak bağlanır. SPD'nin iç koruyucu bileşenleri (metal oksit varistörler (MOV'lar) veya gaz deşarj tüpleri (GDT'ler) gibi) hat iletkenleri (L1/L2/L3, N) ve koruyucu topraklama iletkeni (PE) arasına bağlanır. Çalışma prensibi, empedans özelliklerindeki kademeli değişime dayanır: normal çalışma koşullarında, sisteme neredeyse hiç etkisi olmayan yüksek bir empedans sergiler; ani aşırı gerilime maruz kaldığında, empedansı anında son derece düşük hale gelir, bir deşarj yolu oluşturur ve büyük geçici enerjiyi toprağa yönlendirir. Bu yapının performansı, bağlantı tellerinin uzunluğu tarafından üretilen ek endüktans tarafından büyük ölçüde etkilenir. Bu endüktans, deşarj sırasında ek bir voltaj düşüşüne neden olur (U = L*di/dt), bu da artık voltajı artırır ve dolayısıyla son derece sıkı kurulum prosedürleri gerektirir.

İki portlu aşırı gerilim koruma cihazları (SPD'ler), elektriksel olarak izole edilmiş giriş ve çıkış terminal bloklarına sahip seri bir konfigürasyon kullanır ve korunan hattın (güç veya sinyal) SPD'den seri olarak geçmesini sağlar. İç yapılarında, enerji dağıtımı için temel bileşenlerin yanı sıra, indüktörler, kapasitörler vb. içeren filtreleme veya ayırma ağları da bulunur. Koruma mekanizmaları iki yönlüdür: Birincisi, tek portlu bir SPD gibi ana aşırı akımı dağıtabilirler; ikincisi, iç filtreleme devreleri, SPD'den geçen voltaj dalga formunu etkili bir şekilde sınırlandırır, şekillendirir ve filtreler, böylece salınım dalgalarını ve çeşitli artık voltaj yükselmelerini daha kapsamlı bir şekilde bastırarak, aşağı akış ekipmanına daha temiz bir voltaj sağlar. Seri karakteristikleri nedeniyle, aşırı akım nedeniyle giriş bağlantı tellerinde oluşan voltaj düşüşü çıkış terminaline iletilmez, bu da kurulum kablolamasına olan bağımlılıklarını önemli ölçüde azaltır ve üstün ve daha kararlı bir koruma performansı sağlar.

Bu ayrım, mühendislik uygulamalarında çok önemlidir. Tek portlu aşırı gerilim koruma cihazları (SPD'ler), yüksek aşırı gerilim kapasiteleri ve maliyet etkinliği nedeniyle, genellikle güç sistemlerinde birincil koruma için kullanılır (örneğin bir binanın ana dağıtım odası). Öte yandan, üstün artık gerilim bastırma ve filtreleme yeteneklerine sahip çift portlu SPD'ler, yüksek güç kalitesi gerektiren hassas koruma seviyeleri (örneğin kritik bilgi işlem ekipman odaları ve tıbbi görüntüleme ekipmanı ön uçları) ve neredeyse tüm sinyal hattı koruma senaryoları için daha uygundur. Sinyal hatlarında, çift portlu yapı, yalnızca aşırı gerilim deşarjı ihtiyacı nedeniyle değil, aynı zamanda empedans eşleşmesi, minimum ekleme kaybı ve sinyal iletimi sırasında sinyal bütünlüğünün korunması gibi katı teknik gereksinimleri karşılamak için de mutlak ana akımdır.