O sıkıştırma gerilimi Bu, dinamik bir performans parametresidir ve özellikle bir cihazın terminalleri arasındaki tepe gerilimine atıfta bulunur. aşırı gerilim koruma cihazı (SPD) Çekirdek doğrusal olmayan elemanı (örneğin metal oksit varistör (MOV) veya çığ diyotu (TVS)) iletime geçtiğinde ve belirli bir dalga biçimi ve genliğe sahip bir ani akım deşarj ettiğinde ortaya çıkar. Esasen, aşırı gerilimin dinamik olarak bastırılması sırasında SPD tarafından oluşturulan ve korunan ekipmana uygulanan en yüksek gerilimdir.

Bir aşırı gerilim koruma cihazının (SPD) koruma mekanizmasında, sıkıştırma gerilimi "gerilim eşik tavanı" olarak temel bir rol oynar. Çalışma süreci şu şekilde açıklanabilir: Hat üzerinde oluşan geçici aşırı gerilim tepe noktası, SPD'nin temel bileşeninin aktivasyon eşiğini aştığında, bu bileşenin empedansı anında yüksek empedans durumundan (neredeyse açık devre) düşük empedans durumuna (neredeyse kısa devre) değişir. Bu anda, büyük bir aşırı akım boşalır. Bileşenin doğal dinamik direnci nedeniyle, akım içinden geçtiğinde bir gerilim düşümü meydana gelir; bu gerilim düşümü sıkıştırma gerilimidir. Yüksek kaliteli bir SPD'nin tasarım hedefi, beklenen aşırı akıma dayanabilirken sıkıştırma gerilimini mümkün olan en düşük seviyeye indirmektir.

Sıkıştırma gerilimi ve gerilim koruma seviyesi arasındaki ilişki ve farklılıklar:

Yakından ilişkili: GB/T 18802.11 gibi standartlarda, bir aşırı gerilim koruma cihazının (SPD) gerilim koruma seviyesi, beyan edilen, sabit bir nominal parametredir. Bu seviye, SPD'nin belirtilen test koşulları altında (örneğin belirli bir nominal deşarj akımı In ve dalga formu) test edilmesinden sonra ölçülen sıkıştırma gerilimi değerinin yukarı yuvarlanmasıyla belirlenir. Bu nedenle, sıkıştırma gerilimi, gerilim koruma seviyesinin ölçülen temeli ve fiziksel özüdür; gerilim koruma seviyesi ise standart çerçevesinde sıkıştırma geriliminin ticarileştirilmiş nominal değeridir.